Add Your Blog | | Signup

Ζωή Καρέλλη

Greek - Poetry, Karelli, Thessaloniki
http://zoekarelli.wordpress.com
Ζωή Καρέλλη · 4M ago

Ατομισμός (Ζωή Καρέλλη)

Ατομισμός Κάποιαν ημέρα εννοούμε πως το απόθεμα της αισιοδοξίας ετελείωσε, τελείωσαν τα εφόδια. Θα μείνουμε, θα διπλωθούμε, θα καθίσουμε Δεν περιμένουμε καμίαν ανάγκη, στέρεψαν όλες οι πηγές της γης, στον ουρανό δε φαίνεται άγγελος κανείς, σκιά ελπίδας, φαντασία του μέλλοντος, να ρίξει καταγής το σώ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 8M ago

Τραγέλαφος (Ζωή Καρέλλη)

Τραγέλαφος Όταν πεθάνω δε θα φοβούμαι τον θάνατο πια. Σαν απομείνω μοναχός δε θα φοβούμαι τους ανθρώπους. Σα με λιθοβολήσουν δε θα φοβηθώ πια τα χτυπήματα. Σαν περιφρονηθώ δε θα με υπάρξει η περιφρόνηση. Σα στερηθώ δε θάχω τη στέρηση. Όταν θα μείνω γυμνός, δε θα μου χρειαστούν φορέματα. Πόθος της ομ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Ο λόγος του ασώτου, III (Ζωή Καρέλλη)

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Παραβολή του Ασώτου (τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Της αγάπης γερακάρης (1996)) Ο λόγος του ασώτου III Έφυγα κουβαλώντας τη μέλλουσα επιστροφή μου. Τον κύκλο επιχείρησα με τον πόθο ευθείας εξόδου, επανάσταση αδιέξοδο πολεμώντας. Εικόνα της νεανικής αγαθότητος ο πατέρας μέ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Ο λόγος του ασώτου, ΙΙ (Ζωή Καρέλλη)

Ο λόγος του ασώτου II Το σπίτι του πατέρα μου μέσα μου βρίσκεται. Όπως τ’ απομεινάρια της τροφής των ζώων, η πάσα ευωχία κι η έκφραση της χαράς, η δική του μέσα μου κι η δική μου. Ύμνος διπλόηχος, ωσαννά σε υπέροχη κίνηση, συνενούμενον νέφος υπερέχον, τολύπη θυμιάματος συνεννόησης Είμαι το δοχ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Ο λόγος του ασώτου, I (Ζωή Καρέλλη)

Μάριος Τόκας & Φίλιππος Γράψας, Η επιστροφή του ασώτου (τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος / δίσκος: Παρέα μ’ έναν ήλιο (1994)) Ο λόγος του ασώτου I Κύριε, ελέησόν μου την τόλμην της ομολογίας. Να δοκιμάσω την τροφήν των ζώων του πατέρα μου. Αγαπητή γη, πατρικό χωράφι, είν’ εύκολο να γονα...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Της αμαρτίας (Ζωή Καρέλλη)

Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Η προσευχή της παρθένου (τραγούδι: Μελίνα Μερκούρη / δίσκος: Τα παράλογα (1976)) Της αμαρτίας Καλλίτερα από κάθε ευδαιμονία, ελεύθερος από τον πόθο της χαράς, ακίνητος, δίχως τα πρόσωπα ανησυχίας, χωρίς το κέντρον της ορμής, καλλίτερα από κάθε ηδονή ανύπαρκτη πι...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Ασμοδαίος (Ζωή Καρέλλη)

Ασμοδαίος Έτσι μιλούσε η Σάρα η κόρη του Ραγουήλ. Είσαι δύναμη αδυναμία μου του σώματος, υποχώρηση με κατέχεις ολόκληρη και γίνεσαι αξία της ορμής. Στρόφιγγα ελεύθερη της αρνητικής παροχής, στροβιλίζομαι στη μέθη από πάθος σπουδαίο. Ποια είναι η καταστροφή, πού είναι; Πιο πλατιά η ζωή κατοικεί μέσα ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Απορία, VI (Ζωή Καρέλλη)

Απορία VI Όταν το πληρωμένο θα είναι κενό, άδειο το πλαίσιο, γεμάτο άχρηστα χρώματα σχημάτων, πώς θα υποδεχτώ τον ονομαζόμενο θάνατο; Τι θ’ αποδώσω στον ήλιο της ζωής; Πώς θα εκλέξω την κραυγή που δημιουργεί, θριάμβου και πόνου αρμονική; Να μ’ επισκεφτεί ο ερχόμενος για να υπάρξω εντός μ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Απορία, VI (Ζωή Καρέλλη)

Απορία VI Όταν το πληρωμένο θα είναι κενό, άδειο το πλαίσιο, γεμάτο άχρηστα χρώματα σχημάτων, πώς θα υποδεχτώ τον ονομαζόμενο θάνατο; Τι θ’ αποδώσω στον ήλιο της ζωής; Πώς θα εκλέξω την κραυγή που δημιουργεί, θριάμβου και πόνου αρμονική; Να μ’ επισκεφτεί ο ερχόμενος για να υπάρξω εντός μ...
0 Vote Up · Share
Ζωή Καρέλλη · 1Y ago

Απορία, V (Ζωή Καρέλλη)

Απορία V Όταν δε θα βλέπω το είδωλό μου στα μάτια σου, τι θα κάνω, αδελφέ μου; Απομένω στη θέση μου, προχωρώντας σε σένα, δεν αισθάνομαι τα χέρια που μ’ αγκάλιασαν. Ποιος είσαι συ που μίλησες, άκουσες τη φωνή μου ποτέ; Πότε θα φορεθώ την πραγματική σιωπή που ξεπληρώνει την ύπαρξη, απελπισμένες...
0 Vote Up · Share
More Stories
More