Flu
Nakakainis ang may flu. Ito na ata ang pinaka-grabeng flu na naramdaman ko. At ang nakakainis pa nito, nagpa-vaccine pa ako. So para que pa????  Mabuti pa nung hindi ako nagpapa-flu vaccine, hindi ako dinadapuan ng sakit, (not unless I willed it and I said so, hehehe). Hindi sana ako magkaka-flu.  Inaalagaan ko si Bossing kasi sya ang originally nagkasakit.  Ok pa ako eh.  Kaya lang later on, sumakit na ang likod nya at may symptoms na naman sya ng kidney stones nya.  So sa tulong ng panananakot ng mga kabarkada nyang mga nurses, nadala ko sya sa doctor.  Since wala na naman sa bansa ang GP namin, dinala ko na sya sa ER kasi at least, dun, makakapag-order ng mga lab tests

Tipis Nyo??
So nagtatanong ang mga prenships kung ano raw ba ang pinagkakaabalahan ko – heto.  Masyado akong nagiging busy kasi malapit na ang Pasko.  Excited ako kasi, perstaym, magki-christmas tree kami ni Bossing.  For all the time na naging mag-dyowa kami, never pa kami nag-ambisyon na magdecorate ng bahay pag Christmas.  Maraming rasones pero chorva na lang. Wala nang masyadong mga Christmas decor na nakatago si Bossing.  Pinagtatatapon nya halos lahat, tulad ng pagtapon ng isang mapait na kahapon (hellers, Ate Charo, are you listening?).  Hemingweys, fast is fast, kaya kalimutan na natin ang nakaraan. Ang impor

I Miss My Dollies
Miss ko na ang mga dollies ko.  Ilang linggo ko na rin silang hindi nahahawakan at napaglalaruan.  Ilang linggo ko na silang hindi nagagawan ng damit.  Dumating na nga si Lovely, hindi ko pa siya naaayos.  Hindi pa ako naka-order ng bagong mata, hindi pa ako nakabili ng bagong eyelashes at hindi ko pa naaalis ang oiliness ng fez.  Kakaawa naman… Matagal na nga akong hindi nakakakuha ng mga bagong pictures nila.  Busi-busihan kasi aketch.  Gumawa ng kurtina (karir yun, ha!).  Gumagawa ng throw pillow.  Nag-reresearch ng kung ano ang gagawin ko sa kauna-unahan naming Christmas tree ni Bossing.  (Jewel-toned ba?  Fairies ba?  Angels ba?  O maski-paps na lang kasi d

Para Sa Isang Nagdaang Pag-ibig
Hindi naman ako kagandahan.  Pero hindi ko rin naman masasabing dyongitera ang lola nyo.  Nagkaroon naman ako ng mga manliligaw nung nasa grade school at high school.  Nagkaroon pa nga ako ng dalawang kaboyprenan nung 3rd year at 4th year ko.  Sinamang palad na yung aking puppy love nung 4th year ako, nakipag-break sa akin kasi nga, strict ang feyrents ko.  Pero nung panahong nag-aral ako sa USTe, eh talagang hindi ako pinapansin ng mga hombre dun kasi ang type ng mga type ko, mga mestisahin.  Eh hamak akong kayumangging hilaw – as in manilaw-nilaw ang kulay.  Alanganing maputi, alanganing morena, alanganin… period.  Hindi umubra ang bertud ko sa kanilang lahat.

‘Di Na Natuto
Apo Jim, pagamit lang sandali ng title ng kantang sinulat mo para kay Pareng Gary. Di ko na lang kasi maintindihan, eh.  Siguro nga, ang Pinoy likas na makakalimutin.  In a way, minsan, maganda yan.  May mga kasalanan sa atin na talagang napatawad na at kinalimutan na.   Ikanga, bawal maging magsasaka (kasi ang magsasaka, mapagtanim… ok?) Kaya lang minsan iniisip ko rin, detrimental din sa atin, eh.  Tulad na lang sa pulitika, parang lahat ng pinaglaban natin sa EDSA Uno nawala at nabaon na lang sa limot.  Kasi tingnan nyo naman kung sino na ang mga nakaupo sa gobyerno.  Mas malala pa ang korapsyon ngayon kesa n