Egypte
Ik ken een land een heel oud landEen land van louter goudIk ken een land dat leren kanHoe je geluk vasthoudtDe zee is van het ijlste blauwEn in haar volle lijfEen wereld waar de stilte zingtZo puur dat alles wat je vreestAls loos zand naar de bodem zin

Boom.
Je wil een boom planten met mij. Je hebt een plek gevonden op een berg die enkel en alleen bestaat uit keien. Dat is goede grond voor ons, zeg je. Het mag niet te gemakkelijk gaan. Het moet tegenzitten. We moeten afzien.Je hebt geen klauwen, alleen warme handen in zachte zakken van een veel te wijde broek. Geen nagels die graaien, geen greep op de grond die je onder het gras hebt opgedolven. Dat hier gras groeit op een heuvel waar het altijd waait, waar doden liggen opgestapeld in dozen, in hopen op elkaar. Waar alles van steen is, van rots en tegenstand. Het ligt voor de hand dat jij dat niet kan. Al wil je zo graag tonen dat het anders is. Dat deze berg een sprookje is en deze