De bosnimf
Deze week ben ik woensdagmiddag nog eens gaan lopen tijdens m'n lunchpauze.  Het was wel ongelooflijk hard aan het waaien, en zo tijdens de middagpauze is altijd wat vreemd om te gaan lopen hé.  'k Heb dan wel een uur, maar eigenlijk is het "maar" een uur, en krijg ik er niet al te veel in gedaan!!!  Mario had m'n schema dus weer een beetje moeten aanpassen (merci Mario!!), en dus is het allemaal toch nog vlot verlopen!!  De wind, de opwaaiende blaadjes en de druppels regen nam ik er gerust bij, want ik dacht aan m'n lekkere boterhammetjes die lagen te wachten voor als ik terug kwam :-))Ik ga proberen van elke week 1x tijdens de middagpauze te gaan

Grensverleggend!!
Na m'n loopje van zaterdag had ik er superveel zin in!!  Dat ging ZO goed, dat snelle loopje (maar 't was wel lang genoeg), dat ik er enorm hard naar uitkeek om m'n schema's verder te zetten!!!Jammer genoeg zijn er dit weekend weer een aantal mensen van de baan gereden, waardoor het thuis ietsje moeilijker werd om te verkopen dat ik in "dit weer" zou gaan lopen.  't Is juist GOEI weer om te lopen!!  Ok, 't is donker, maar met de nodige lichtgevende aanpassingen zou dat geen probleem zijn.  Bovendien kreeg ik gezelschap op de fiets, en da's wel leuk!!  'k Had dan ook geen muziek meegenomen om te lopen...Wel moest ik m'n schema ietsje aanpas

Tempoloopke
Eerlijk gezegd zit ik een beetje met hetzelfde gevoel als Jess...  Ik ben niet zozeer mijn "mojo" kwijt, maar vooral de fut om te gaan lopen als ik 's avonds thuiskom van het werk...  Om 18u30 is het al stikdonker, en ik ben niet zo'n held om alleen te gaan lopen dan...  Het liefst van al zou ik in het bos willen gaan lopen (op een verharde vlakke zandweg zonder stenen en takken :-)), maar dat is al helemaal niet te doen als je niets ziet, langs de vaart...  ook al niet zo'n goed idee (niet verlicht) en zo langs de baan is het altijd uitkijken voor automobilisten...  Ik zie ze wel, maar ik weet hoe ongelooflijk moeilijk het is om als automobilist een LOPER te zie

Klaar voor het circus!!
Vanmiddag om 11u50 had ik een afspraak bij de sportdokter.  'k Had al mijn gerief meegepakt: loopschoenen, steunzolen, enkelsteunkousje, 'k was helemaal voorbereid!!!!Na een beetje wachten in de wachtzaal was het dan mijnen toer...  "Vertel het ne keer meiske", dus ik deed heel m'n verhaal ...al anderhalf jaar...juli...van een stom trapje gevallen...triatlon...ingeschreven...toch maar meegedaan...gerust...parachute...gerust...over een boomstronkske...niet gerust...in mei...30...halve marathon...jah... :-)  Hij vond het wel grappig allemaal, vooral dat ik met een verstuikte voet meedeed met die triatlon en dan NADIEN gerust heb :-))  "En wanneer was de laat

Zilvermeerloop Mol
Ik zat echt met veel vragen vandaag, maar uiteindelijk heb ik op alles een antwoord gevonden!!!Ga ik starten?  Ga ik niet starten? Korte mouwen?  Lange mouwen? Korte broek? Lange broek? Gaat m'n enkel het uithouden? Ga ik laatst zijn? Ga ik onder de 35 minuten kunnen lopen?Ik zal beginnen bij het begin...  Vanmorgen meteen m'n loopkleren aangedaan en na het ontbijt eventjes rond de blok gaan lopen om te voelen of m'n enkel lastig deed.  Het ging goed, geen directe pijn, dus starten ging ik al doen!! (vraag 1 en 2 al beantwoord :-))Dan vanmiddag m'n pa opgetrommeld na lang nadenken over de lengte van m'n broek.  Het is uiteindelijk ee