Тишина
Минатава недела бев многу зафатена. Немав време буквално ни за спиење. Тогаш сфатив колку ми треба мир, тишина, барем 5 минути да седам и ништо да не правам. Пробував барем времето кога се враќав од работа пешки да го искористам за мене. И едноставно се вратив назад од 2002 до 2006 година. Тие четири години студирав надвор од Македонија. Се движев скоро секаде пешки, до кај другаркит�

Реално дежа ву
Минатата недела тргнувам да одам кај другарка ми Бибе. Само што излегов на Партизанска, на првата кривина од каде што живеам ме застана полиција. Добро вечер, добро вечер.... Документи молам...Повелете.... Имате ли се што треба во багажник...ланци, траголник, гума, дигалица, брза помош, елече, ланци.... Имам...Фала пријатно! Една недела подоцна.......

Жално но вистинито
Луѓето прават доби нешта само кога ќе ги натера маката :( Жално но вистинито.... Денес случајно една личност која не сум ја видела оддамна ми кажа дека во последно време се занимава со хуманитарна работа. Ми кажа дека организира интересни настани од

Призма на комуникацијата

Зошто пишуваме блог?
Си седам и си размислувам зошто пишуваме блог? Знам дека секој од нас има различни причини....дали се тоа приватни или професионални? Дали само сакаме да ги споделиме информациите, чувствата, мислите, случките со другите?