[2] Beste David Pefko,
Stijl is van weing belang, schrijf je. Het is in ieder geval, volgens jou, minder essentieel dan hetgeen opgemerkt wordt, minder essentieel dan het verhaal. Het is zo dat ik onlangs Brouwers’ Bezonken rood herlas, zonder dat daar een directe aanleiding voor bestond. De vraag is: wat kunnen mij de jappenkampen schelen? Zijn ze al niet jaren geleden vervangen door neonverlichte

Boekenbeurs / De Nachten
Zaterdag 7 november heb ik het tijdens De Nachten in Antwerpen samen met Maarten Inghels over Berlijn. Ik lees voor uit een tekst aan een Berlijns meisje en Maarten Inghels brengt een nieuw kortverhaal. In oktober bezochten we de – zo vermoed ik – nieuwe literaire hoofdstad. Eerder die dag schuiven we ook aan op

Beste David Pefko,
Het beeld dat je schept van de supermarkt als het begin, de aanhef voor verlangen, waarbij het verzamelen van voorverpakt voer enkel een noodzakelijk excuus is om de kassa – het meisje – te mogen bereiken, is ongetwijfeld die van een verkrampte romanticus. Verkrampt, omdat ik geen juister adjectief kan bedenken dat de

Tirade 430
Later deze maand verschijnt het nieuwe nummer van Tirade, een editie die voornamelijk om brieven gaat. Zelf schreef ik een fictieve brief aan een net zo fictieve zoon. Verder staan er in het nummer Vijf briefjes om aan te treffen of achter te laten van Ester Naomi Perquin, Ulli Jessurun d’Oliveira over Gerard Reve in Gerard Reve en ik. De tijd in Tirade, Nop M

Print is dead
“De wereld staat op zijn kop. In de vier windstreken woedt er een zelden geziene crisis. Her en der wordt het einde der tijden afgekondigd, het einde van de welvaartsstaat, vaarwel luxe, calme et volupté. Kranten verdwijnen, weekbladen krimpen, de rokken worden weer langer en ook de literatuur komt er, zo lijkt het, bekaaid af. Want wordt er nog wel geschreven? En is zo’n papieren