Güzel müzik adına
Yıllar yıllar önce bir yaz gecesiydi. Belki ortaokula gidiyorduk o zamanlar. Kuzenim benden dört gün büyük ama gören hep benim büyük olduğumu düşünür, cılız bir adamdır zira. Bunu söylüyorum çünkü o zamanlar çok daha büyük bir farktı o dört gün. Dediğim gibi, bir yaz gecesiydi ve biz güzelim Karadeniz kıyısında ufacık bir kasabada ufacık bir evde, yan

Ders Sarmayınca
Aslında anlamlı değil yapılanlar. İnsan olmanın güzelliği burada, durup da düşünene dek anlam ifade etmek zorunda değil zaten. Devinimini koruduğun sürece başından sonuna kadar bile gidebilir böyle. Ne zaman ki tökezlersin, ne zaman ki dönüp göz ucuyla arkana bakarsın, ancak o zaman yüzleşirsin yaptıklarınla. Kimi zaman anlarsın hareketlerinin anlamsızlığını; kimi zamansa söyleyebildiğin sadece 'meğer' olur... Yalnızca iki hece beş harf için çok ağır bir kelime 'meğer'. İçinde hem şimdi var, hem de geçmiş. Karar vermişlik var, harekete geçmişlik var. Mücadele edip yenil

Balkon 2
Arzu üstüne ve söyleyeceklerim olduğundan ikinci kez söylüyorum, insanın bir balkonu olmalı. Çok büyülü bir şey balkon, çünkü özünde özgürlük, umut ve güven gibi büyük kavramlar yatıyor. Öncelikle güven var balkonda, yuvam dediğin ev hemen ardında duruyor çünkü. Hayatına dair önemli pek çok şey orada yatıyor. Hem öyle yakın ki, sıcaklığını buradan hissedebilirsin. Bu yüzden güven dolu; sırtını yuvana vermişsin. Sonra özgürlük var. Balkon sana seçme şansı verir. Evine, ailene dair bir sıkıntın varsa kendini soyutlama

Rien n'est parfait.
Ben yazdıklarımın toplamı değilim. Buna sevdiğim müzik gruplarını ekleseniz de bana yaklaşmış olmazsınız. Bana ait her şeyi bir araya getirseniz dahi pek bir şey ifade etmez aslında. Dünya üzerinde bıraktıklarım benim şu an kim olduğumu değil geçmişte kim olduğumu ifade eder en fazla. Eğer ki şu hayatta uzaktan bir bakış ya da bol yıllık bir geçmiş paylaşmamışsak birbirimizi

Balkon
İnsanın bir balkonu olmalı. Eskiden, babamla yaşarken, odamın küçük bir balkonu vardı. Belki bir metreye iki buçuk metre. Kimi zaman bir sandalye atar, gece vakti otururdum öyle. Sigaraya orada başlamıştım. İpeksi duman dudaklarımdan süzülüp karanlığı okşarken orada otururdum ben. O zamanlar başımı döndürürdü sigara. Öyle ya, şimdi içsem yine döner başım...Sokağa değil de bir parka baktığı için o balkon, kara bir sessizlik hakimdi her vakit. Şimdiki gibi yağmur yağdığı zaman, tıpırtıları dinleyebilirdiniz. Hele bir de mevsim kışsa, emektar battaniyeme sarılır, damlaları seyrederdim huzurla. Şehird