THE END
The end. Πώς το λένε… Ένα παιδί που θαύμασα για λίγο με ενπεπνευσε για να ξεκινήσω αυτό το blog. Ήταν και ένας τρόπος για να τον προσεγγίσω το να το διατηρήσω. Τα πιο δυνατά πράγματα στη ζωή ξεκινάνε από ένα απλό και ταπεινό συναίσθημα. Αυτός ο κήπος με τις ανθισμένες λέξεις που φύτευα τόσο καιρό και χρωμάτιζα το σκούρο χώμα που αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας μας , όπως λέει κάποιο

Όταν νιώθω μόνος στο κρεβάτι
Όταν νιώθω μόνος στο κρεβάτι μου, αρπάζω έναν αρκούδο, βάζω ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα πόδια και παίρνω ακόμα ένα μαζί με τον αρκούδο και το αγκαλιάζω. Είναι σαν να έχω παρέα, κοιμάμαι ήσυχα. Δεν ρωτάω πολύ συχνά πλέον το γιατί είμαι μόνος μου, είναι τόσοι πολλοί οι παράγοντες που κουράστηκα. Παλεύω να τους καταρρίψω μα προσπαθώ και να ηρεμίσω. Κάποιες νύχτες μου φτάνουν και τα μαξιλάρ

Τα βράδια που εσύ κοιμάσαι
[] Τα βράδια που εσύ κοιμάσαι ήσυχος εγώ καταστρώνω τα σχέδιά μου. Σχεδιάζω να σε καταστρέψω, ακούς; Θα σε κάνω να σ’ αρέσει, μετά θα σου τα πάρω όλα και θα νιώσεις μόνος. Θα σκοτώσω όλους σου τους φανταστικούς φίλους, θα βομβαρδίσω κάθε σου έλλειψη στόχων, θα γκρεμίσω την χαμένη σου πορεία στο πουθενά θα ανάψω τα φώτα. Τα βράδια που πόνεσα περισσότερο ήταν τα φώτα αυτά ανοιχτά, κάτι άλ

μαζί, όλοι
[] Βρισκόμαστε και χανόμαστε, γνωριζόμαστε και ξεχνιόμαστε, ενθουσιαζόμαστε και ξενερώνουμε. Το βρίσκουμε και το χάνουμε, το ‘χουμε ή το ψάχνουμε. Πολυπλοκότητα χαρακτήρων, πάζλ διαφορετικότητας τοπίο ποικιλόμορφο, μέρα και νύχτα, μέρα, νύχτα. Κλαίμε και γελάμε μαζί ή και μόνοι μας. Αφού συνυπάρχουμε όμως μαζί τον τρόπο να βρούμε στο σύμπαν να εξαϋλωθούμε. Μόνο μέσω της εσωτερική

Μία βροχή μέσα στο καλοκαίρι
Σήμερα αποφάσισα να διακτινιστώ στο μέλλον. Έκλεισα τα μάτια, ένιωσα την πραγματική αλήθεια του σύμπαντος, δηλαδή ότι όλα είναι ένα, βγήκα από το σκάφος που με ταξιδεύει κάθε μέρα στη Γή, το σώμα μου και μπήκα στο σκάφος της σκέψης.Ξέρεις, με την σκέψη πάς πιο μακριά.Ανοίγω τα μάτια και νιώθω ότι κρυώνω λίγο. Είμαι γυμνός. Αμέσως συνειδητοποιώ ότι γύρω μου άνθρωποι τριγυρίζουν και αυ